Chadar Trek एक स्वप्नं... भाग-७

Chadar Trek एक स्वप्नं... भाग-७
शेवटची रात्र.

पाचवा दिवस:

७ फेब्रुवारी २०१७:  Tibb-Gylpo , २६ कि.मी, ८ तास.

               तर १२ तास, ४१ किमी चालायचा पराक्रम करून आलो😁आणि जेवण वगैरे उरकून Sleeping bag मध्ये घुसलो. Tibb ला तापमान सगळ्यात खाली गेलेलं.😖 त्या रात्री -४० डिग्री गाठलेलं. मधेच रात्री प्रा. ला वाटलं बाहेर Snowfall चालू आहे म्हणून तिने उठून बाहेर बघितलं पण तसं काहीच नव्हतं😕. आम्ही आधीच ओल्या Sleeping bag मध्ये झोपलेलो.😖 रात्री खूपच थंडी वाजायला लागलेली. पहाटे उठल्यावर बघितलं तर tent ला आतून आमच्या श्वाशोच्छ्वासामुळे moisture पकडून frosting झालं होतं. 😮प्रा. च्या पापण्यांवर, भुवयांवर बर्फ जमा झालेला. फोटो काढले आणि परत झोपलो😂. ते ८ वाजताच उठलो. काही दात वगैरे घासायची हिम्मत नव्हती, त्यामुळे नाही घासले😝. चूळ भरलेलीच खूप होती😜. Fresh व्हायला म्हणून Wet Tissue च पाकीट बाहेर काढलं तर त्याचा अक्षरशः दगड झालेला😑. पूर्णपणे गोठलेलं ते. एकही tissue बाहेर नाही खेचता आला. मग काय तसंच आवरलं😛. 

frosting, ओल्या sleeping bag, बर्फ

               चहा-नाश्ता झाला, Bags pack झाल्या आणि आमचा परतीचा प्रवास सुरु झाला. आज तसं आरामात जायचं होतं पण २६ कि.मी चालायचं होतं. आमचा Gylpo चा Camp, जिथून बसचा Pick-Up point १५ मिनिटांवर राहील अशा ठिकाणी होता (जो कि १ तासावर होता😐). दुपारी १२.३० ला (Tibb च्या आधीची Campsite) Sumdo ला पोहचलो जिथे क्रिकेट खेळलो होतो. रस्त्यात काही Pug Marks सुद्धा दिसले (snow leopard चे वाटलेले पण नंतर कळलं कि ती Mountain goat चे होते😝). Sumdo ला Lunch Break साठी थांबलो. Maggie होती😋. खाऊन पिऊन २ वाजता पुन्हा मार्गस्थ झालो. तासाभराने आमच्या Day-२ वाल्या campsite वर पोहचलो जिथे Football खेळलो होतो. तिथे आम्हाला सह्याद्रीतला गडी श्रीकांत कानवजे भेटला. फोटो बिटो झाले आणि त्याचा निरोप घेऊन पुन्हा निघालो.😛

          😅आता प्रा. मागे बाकीच्यांबरोबर आरामात येत होती आणि मी एकटीच पुढे आलेले. पुढे Guide थांबलेला तिथे मीपण हिची वाट बघत थांबले. तेवढ्यात कड्कड्कड् आवाज आला जोरात😮. Guide म्हंटला वो देखो मॅडमजी चद्दर टूट रहा है! 😱आणि मी अक्षरशः चादर तुटून पाण्यात वाहून जाताना पाहिली. काय आवाज होता म्हणून सांगु. 😘खतरनाक!! आणि तेपण ३ वेळा पाहिली😍. नेमकं कॅमेऱ्यात टिपता नाही आलं, पण नजरेने टिपलं. तेही नसे थोडके. 😅असो. प्रा. ला आल्यावर सांगितलं. ऐकून येडी झालेली. थोडं थांबुन बघितलं पण परत कुठे काही तुटायचं चिन्हं दिसत नव्हतं😂. पुढे रस्त्यात एका Frozen Waterfall जवळ guide आम्हाला घेऊन गेला 😍. दोघीच होतो. फोटोशूट झालं. प्रा. चा गणपती झाला त्याचेपण फोटो काढले😝. पुन्हा मार्गस्थ. आमच्यावेळी जाताना एवढ्या Cracks नव्हत्या दिसल्या पण आज संपूर्ण चादरवर Cracks दिसत होत्या. 😮मधोमध तर धसलेली दिसत होती. चादरची ती अवस्था बघून कळलं कि आता या पुढच्या Groups चा ट्रेक पूर्ण होणं कठीण आहे😟.

धसलेली चादर 

                मोबाईलवर सौम्य आवाजात गाणी चालूच होती. एकदाचं पोहोचलो Campsite वर. ५.१५ वाजलेले. 😃तिथे एक हॉटेलसुद्धा आहे छोटंसं जिथे चहा, कॉफी, दाल-राईस, भुर्जी वगैरे सगळं मिळतं. आमच्या Tent set होत्या. बॅग्स टाकल्या आणि आवरलं, चहा वगैरे झाला. आजपण खुSSSSSप थंडी होती😖. रात्री Campfire जवळ उभं राहून दमशराज खेळत होतो, तसंच socs सुकवायचा कार्यक्रम चाललेला😁. लाकडं ओली असल्यामुळे म्हणावं तशी आग नव्हती आणि त्यामुळे बेक्क्कार थंडी जाणवत होती🙊. जेवायची वेळ झाली आणि आम्हाला जागेवर ताटं मिळाली. मेनू काय होता माहितीये? 😍मटर-पनीर, सोयाबीन, रोटी, दाल-राईस, पापड आणि कस्टर्ड. 😋रॉयल कारभार..😎 जेवण झालं आणि शेकत उभे राहिलो. 

PC: प्राजक्ताताई पराडकर
इथे रात्रीच्या चांदण्यात फेरफटका मारणं स्वप्नवत आहे.

               चादरवर शेवटची रात्रं होती ती😅. त्यामुळे चांदण्यात एक walk तो बनता है!😉 म्हणून मी आणि प्रा. निघालो पण तिला काही जमेना😅. थंडी खुउउप होती. शेवटी ती म्हंटली तू जा, मला नाही enjoy करता येणार आले तरी आणि ती शेकोटीकडे परत फिरली. मी, मलाच ऐकू येईल इतक्या सौम्य आवाजात all time fav. 💓"लग जा गले"💓 लावलं, मोबाईल खिशात ठेवला, आणि 💙चंद्रप्रकाशात, त्या पांढऱ्या शुभ्र चादरवर, शांत वाहणाऱ्या झंस्कार ला न्याहाळत आणि सभोवतालच्या नजाऱ्याला नजरेत साठवत एक फेरी मारली. स्वप्नवत भासत होत सारं. मनात काहीच चालू नव्हतं. हे सगळं बघून एक वेगळीच शांतता होती मनात. 😊मनःशांति म्हणतात ती हीच असावी बहुतेक. ही अशीच चिरंतन रहावी असं खूप वाटलं कारण उद्यापासून पुन्हा त्या धकाधकीच्या जगात परत जाणार होतो. शेकोटीजवळ परत जाऊन सगळ्यांना Good Night केलं आणि आम्ही आमच्या tent मध्ये घुसलो😅. सगळ्यात आधी दोघींचे पाय घासून गरम केले 😂आणि मग त्या ओल्या sleeping bag मध्ये घुसलो😥. त्यातसुद्धा वेळ लागतो normal व्हायला पण ते होईपर्यंत वाSSSट लागते😖. झालं सगळं आणि हळू आवाजात जुनी गाणी ऐकत पापण्या मिटल्या. पण थंडीने लवकर झोपपण कसली लागतेय😂. Tibb ला -४० तर इकडे आज -३० डिग्री तापमान होतं🙊. तसंच कुडकुडत, उद्याचा परतीचा प्रवास रंगवत कधी गुल झालो ते कळलंच नाही.😴 

-क्रमशः-

प्रवासातले आणखी काही photos 

PC: प्राजक्ताताई पराडकर

PC: प्राजक्ताताई पराडकर

२डोळे, नाक, तोंड वाला दगडी चेहरा
PC: प्राजक्ताताई पराडकर

Mountain  goat चे पायाचे ठसे
PC: प्राजक्ताताई पराडकर

Day २ campsite

छोटंसं हॉटेल

----संपले----😂

पर्यावरण संवर्धन- काळाची गरज

           बऱ्याच दिवसांपासून या विषयावर लिहिण्याची ईच्छा होती. पण काही कारणास्तव नव्हतं जमत. अगदी मागच्या आठवड्यात, जेव्हा Trump बाबा ने नाटकं केली तेव्हाच तीव्र ईच्छा झालेली लिहायची कारण खूप काही सुचत होतं. पण आजचा मुहूर्त चांगला आहे म्हंटलं, कारण आज जागतिक पर्यावरण दिन!!🍀🌎

          असो. आपणासर्वांसाठी एक प्रश्न आहे. आपल्या पुढच्या पिढीच्या उज्ज्वल भविष्यासाठी आपण काय करतोय?? जे संसारात पडले आहेत आणि जे नाहीयेत त्या सर्वांसाठीच आहे हा प्रश्न. बहुतेक सगळ्यांचंच हे उत्तर असेल कि त्यांना उत्तम शिक्षण देता यावं, त्यांचं आयुष्य घडावं, त्यांना स्वतःच्या पायावर उभं करावं म्हणून प्रयत्न करतोय, पैसा वाचवतोय वगैरे, वगैरे. बरं. पण जसं आपण पैसे वाचवतोय तसंच या पिढीसाठी आपण निसर्ग वाचवावा असं  का नाही वाटत? त्यांना पर्यावरणाचं महत्त्व पटवून द्यावं, आणि त्या दृष्टीने पावलं उचलावीत असं का नाही वाटत? Global Warming सारख्या अत्यंत Serious अशा मुद्द्याकडे आपण का नाही लक्ष देत आहोत. त्यावर का कधीच मोठ्या प्रमाणावर चर्चा नाही होत? सरकारने मागच्या वर्षी २ कोटी वृक्षलागवडीचा घाट घातला. रायगडावर लागवड केली. खूप आनंद झालेला उपक्रम बघून. पण नंतर त्याकडे कोणाचंच लक्ष नाही. यातली किती झाडं जगली?😕 असो. तो विषयतर न संपणारा आहे. सरकार आहे ते शेवटी. कोणाचं का असेना. dumping ground च असो किंवा रस्ता झाडल्यानंतरचा पेटवलेला कचरा असो. त्यांची कामे अशीच. मेट्रो-३ साठी कित्येक वर्ष जुनी अशी २२९८ झाडं तोडली😔. प्रोजेक्ट कधीच final झालेला तेव्हाच भरपाई म्हणून लागवडीला सुरुवात करायला पाहिजे होती. पण आता फक्तं आश्वासनं. विकास हा झालाच पाहिजे पण समतोल राखून. नाहीतर विकास करून तो उपभोगायला आयुष्यच राहणार नाही. सरकार करो न करो, मुद्दा हा आहे कि आपल्या भविष्यासाठी आपल्यालाच काय ते करायचंय. त्यामुळे आपापल्या परीने जसं जमेल, जेवढं जमेल तेवढं करायला पाहिजे. आपआपला खारीचा वाटा. कारण आधीच उशीर झालाय त्यात आणखी नको व्हायला. अगदी ताजं उदाहरण घ्यायचं म्हंटलं तर, आम्ही जाऊन आलो तो चादर ट्रेक Global warming मुळे बंद व्हायच्या मार्गावर आहे कारण आधीसारखी बर्फाची चादर तयार होत नाही.

          एक साधं उदाहरण घ्या. होळीचं. मला माहितीये अनेकांना हि गोष्टं खटकेल. खासकरून "यांना फक्तं आमचेच सण दिसतात का?" वाला वर्ग. पण नवीन प्रथा रूढ करून आपण आपलं वेगळेपण दाखवून द्यावं असं नाही वाटणार त्यांना आणि पटणारही नाही. असो. तर मुद्दा हा कि, होळीला आपण जी होळी पेटवतो, पूर्वी ती पेटवण्यामागची कारणं वेगळी होती. आणि आता तसं करण्याची तेवढी गरज खरंच आहे का? आणि ती शास्त्रीय कारणं "त्या" वर्गातल्या बऱ्याच लोकांना माहीतही नसतील. असो. तर म्हणायचंय हे कि, सण साजरा करा पण पर्यावरण जपून. कारण आता ती काळाची गरज आहे. प्रत्येक विभागाची, सोसायटीची वेगळी होळी, अगदी राजकीय पक्षांचीसुद्धा!! आणि हल्ली यातसुद्धा स्पर्धा सुरु झालीये. कोणाची सगळ्यात मोठी म्हणून. कशासाठी हे सगळं? बरं. केलं. आता जे नुकसान आपण केलंय पर्यावरणाचं त्याची भरपाई म्हणून एक झाड तरी लावलंय का हो आपण आजपर्यंत? विचार करा, त्या एका दिवशी आपण संपूर्ण महाराष्ट्रात प्रत्येक ठिकाणी होळी पेटवतो. कधी विचार केलाय किती हानी होतेय फक्त एका दिवसात? दिवाळीचं तर सोडूनच द्या. तो तर वादग्रस्त मुद्दा आहे. फटाके नाही फोडले तर सण कसा साजरा होणार. वरातीत फटाके नाही फोडले तर कदाचित संसार सुखाचा नाही होणार. सामना जिंकल्याचा आनंद फटाक्यातूनच व्यक्त करता येतो आम्हाला. अश्या लोकांच्या टाळक्यात या गोष्टी घुसवणं म्हणजे पालथ्या घड्यावर पाणी आहे. 😓 असो. List खूप मोठी होईल लिहायला गेलं तर. जे इतकी वर्षं करत आलोय त्याऐवजी सणाच्या दिवशी जर झाडं लावायचा उपक्रम केला तर? कित्येकांच्या डोक्यातही गेलं असेल माझं बोलणं. पण माझ्यासाठी, माझ्या सारख्या अनेकांसाठी, माणसानेच पाडलेल्या या प्रथा आंधळेपणाने पुढे नेण्याऐवजी पर्यावरण जपणं जास्त महत्वाचं आहे. विजेचा अपव्यय टाळूया. पाण्याचा अपव्यय टाळूया. प्रदूषण जमेल तितकं टाळूया. आणि ज्यांना येणाऱ्या काळातल्या या भयानक संकटाची जाणीवसुद्धा नाहीये त्यांना ती करून देऊयात.

          आपण जेवढं टाळू शकतो तेवढं टाळूया ना! जे नाही टाळू शकत त्याला पर्याय शोधू आणि पर्यायही नसेल तर केलेल्या नुकसानाची भरपाई करू. पण आता जाणून बुजून अजून नुकसान नको. अनेक संस्था आहेत ज्या या चांगल्या कामासाठी राबतायत. जमेल तसं सामील व्हा. 🙋 आम्ही जोडलो गेलोय तुम्हीही जोडले जा. एकदा एक झाड लावून बघा. खरंच खूप वेगळा आनंद आहे त्यात. शेवटचा कधी घातलेला मातीत हात आठवतंय का? नाही ना? या पावसाळ्याच्या आधी करून बघा. खरंच, समाधानाचं स्मितहास्य काय असतं त्याची प्रचिती येईल. बाकी आपण सगळे सुज्ञ आहातच. चला तर मग, छोटंसं का होईना, सुरुवात तर करूयात आणि एक पाऊल टाकुयात पर्यावरण संवर्धनाकडे!😊


सध्या थोडक्यात आवरतं घेतलंय😅. लवकरच याच्याबद्दल माहिती देणारा लेख लिहायचा प्रयत्न करेन. तोपर्यंत खालील लिंकवर जाऊन Global warming म्हणजेच "जागतिक तापमानवाढ" बद्दल वाचू शकता.

https://mr.wikipedia.org/wiki/%E0%A4%9C%E0%A4%BE%E0%A4%97%E0%A4%A4%E0%A4%BF%E0%A4%95_%E0%A4%A4%E0%A4%BE%E0%A4%AA%E0%A4%AE%E0%A4%BE%E0%A4%A8%E0%A4%B5%E0%A4%BE%E0%A4%A2

धन्यवाद!!!🙏

अभिलाषा

               

               नुकत्याच आमच्या परममैत्रीण प्राजक्ता ताई पराडकर😜😝 यांनी हिमाचल प्रदेशच्या दौऱ्यावर असताना काही फोटो पाठवले😍💖. रोहतांग पास चे. ते फोटो पाहून सुचलेल्या काही ओळी. पर्वतरांगा, डोंगररांगा, हिमालय, सह्याद्री आणि आपला प्रिय कोकणकडा यांना सगळ्यांनाच उद्देशून. 

PC: प्राजक्ताताई पराडकर 

अभिलाषा


असामान्य तुझ्या या सौंदर्यावर,

भिरभिरणारीही नजर स्थिरावे.

लुसलुशीत या ढगांपरी,

वाटे, मी ही तुझ्या कुशीत शिरावे.

व्हावे तुझाच एक भाग,

मज, माझे अस्तित्व ना स्मरावे.

विसरुनी जावे माझे "मी" पण,

अन, धुक्यापरी अलगद विरावे.

-स्वछंद. 

PC: प्राजक्ताताई पराडकर

Chadar Trek एक स्वप्नं... भाग-६

Chadar Trek 

एक स्वप्नं... 

भाग-६

चौथा दिवस:

६ फेब्रुवारी २०१७:  Sumdo-Tibb-Nerak-Tibb, ४१ कि.मी, १२ तास.

              ७ वाजता उठलो. 😀दात घासले. प्रातःविधी उरकले😅. bags pack केल्या आणि ready झालो. चहा नाश्त्यासाठी आवाज आला. Bread बुर्जी चा नाश्ता झाला. एकूण २६ जण होतो सुरुवातीला. त्यातले २ जण आधीच परत गेलेले आणि आज ८ला return flight असल्यामुळे १३ जण परत जाणार होते. सगळ्यांनी एकमेकांचा निरोप घेतला, Dr. ने जाता जाता त्याच्याकडचे chocolates दिले😋. एक Group Photo झाला आणि आम्ही ९.१५ वाजता आपापल्या वाटेला निघालो. 

               आज चादर थोडी बऱ्यापैकी form झालेली होती. Fresh तयार झालेल्या पातळ चादर वर चालताना जो आवाज येत होता, तो ऐकुन पहिल्यांदा कोणाचीही तीन ठिकाणी होऊ शकते😰. कर्र्कर आवाज करत तो Patch पार केला😅. पुढे संपूर्ण नदीचं पात्र गोठलेलं होतं😍 आणि त्यावर snow ची layer. आज खरं सौंदर्य अनुभवत होतो आम्ही. 3 दिवस जे बघितलेल ते काहीच नव्हतं, असं वाटत होतं. आजवर फक्त चित्रात आणि Wallpaper मधे बघितलेलं जग,😍 याची देही याची डोळा अनुभवत होतो. हात gloves मधून बाहेर काढले तर नसल्यात जमा व्हायचे पण तरीसुद्धा ते देखणं रूप टीपायचा मोह आवरत नव्हता😛. प्रा. चा २वेळा गणपती बाप्पा झाला, नेमकं टिपता नाही आलं😜. बऱ्याच वेळाने, मधे एका frozen waterfall जवळ सगळ्यांनी break घेतला. खजूर, काजू, बदाम, chocolates, अक्रोड मिळेल ते कोंबलं आणि पुन्हा सुरु. आज आरामात चाललो होतो😛.  १२.१५ वाजलेले. Tibb चा camp दिसायला लागला. पण माझी photography काही संपत नव्हती. शेवटी प्रा. म्हंटली, अगं चल आधी, bag ठेऊन DSLR घेऊन ये आणि बस मग photo काढत😅. पण पुढे वेगळाच plan ऐकायला मिळाला😅. 

Frozen 

Tibb Campsite 

दोघी मिळून SOLO Trek  ;P 

गेलो camp जवळ, bags टाकल्या आणि टेकुन बसलेले. इतक्यात राकेश ने लोबोशी बोलून नेरक बद्दल घेतलेला निर्णय सांगितला. नेरकला न जाता tibb वरून मागे फिरण्यात काही मजा नव्हती पण guide तर पुढे न्यायला तयार नव्हता😑. मग आपापल्या risk वर ज्यांना जायचंय त्यांनी चला, बाकीचे थांबा असं सांगण्यात आलं. आम्हाला येऊन ५ मिनिटेच  झालेली😅. लोबो, आमचा guide आमच्या बरोबर येणार होता. पण फक्त रस्ता दाखवायला😅. जायला ४ तास आणि यायला ४ तास एवढा मोठा पायी प्रवास होता😑. १२.३० वाजून गेलेले, यायला आधीच रात्रं होणार होती. म्हणून मग सगळ्यांनी lunch न करता निघायचं ठरवलं🙊. आम्ही आपल्या पिट्टू काढल्या, होतं तेवढं १.५ ली. पाणी घेतलं (दोघीत😐), बदाम, chocolates घेतले, प्रा. ने DSLR घेतला न चुकता😜आणि निघालो. प्रत्येकजण आपापल्या speed ने चालत होता. माझ्या उजव्या पायाला सकाळपासून Shoe लागत होता, एक socs काढला तरी काही फरक नाही. आणि त्यात हरिश्चंद्राच्या उजव्या नळीच्या वाटेची आठवण होतीच 🙊(सुजलेला पाय), त्यामुळे speed कमी झाला होता. थोड्या वेळाने पुढचे आणि मागचे सगळेच आमच्या नरजेच्या टप्प्याबाहेर गेलेले आणि आम्ही स्वप्नं जगत असल्यासारखं वाटलं😇. कारण मधे आम्ही दोघीच चाललो होतो. 😍अहाहा!! आतापण आठवल्यावर भलीमोठी smile येते तोंडावर😁. चारही बाजूला बर्फाने नटलेले डोंगर, छोटे छोटे गोठलेले धबधबे, मधेच शांत, मधेच खळखळणारी झंस्कार, निरभ्र निळंशार आकाश, त्यात एका दिशेला सूर्य 🌞आणि एका दिशेला भरदिवसा दिसणारा चंद्र🌜. आणि या सगळ्याला चार चांद म्हणजे आमची येड्या-बहिऱ्याची जोडी.🙅🙆👻😝

हीच ती वीतभर चादर 

चालत चालत एका Patch जवळ आलो. जिथे फक्त एक पाय ठेवण्यापुरता चादर होती😥. आधीच snow मुळे तेपण घसरटं झालेलं. घसरलो तर direct subzero temp. च्या पाण्यात🙊. प्रा. पुढे होती ती तिथेच थांबली आणि मला म्हंटली आपण risk तर नाही घेत आहोत ना उगाच😛. मी काही बोलायच्या आधी तिला माझ्या नजरेतूनच कळलं. 💪🏽पठ्ठी निघाली ना पुढे. मी म्हंटलं, बास्स का यार!! इथून मागे फिरायला थोडीना एवढं सगळं करून आलोय😁. काय नाय होत. मी म्हंटलं पुढे जाऊ का मी? तर नको म्हंटली. stick चा आधार घेत घेत झालं पार😅. समोर नेरकचा तो धबधबा दिसत असताना मागे फिरणं केवळ अशक्य होतं. निसर्ग बरोबर सांभाळून घेतो आपल्यासारख्यांना. मधेच आश्चर्य म्हणजे एवढं सगळं गोठलेलं असताना खळखळ वाहणारा एक ओढा लागला, त्यातूनच जायचं होतं आम्हाला. असं सगळं पार करत एकदाचं त्या भल्या मोठया गोठलेल्या धबधब्याजवळ पोहोचलो😍. 

नेरकचा लाकडी पूल दिसला. आम्हाला तिथे बघून आधी पोहचलेल्यांना आश्चर्य वाटत होतं😱. त्यांना वाटलेलं आम्ही काय तो patch cross करून आलो नसतो, मागे फिरलो असतो पण त्यांना काय माहित, असलं काही आपण करत नसतो😎. पुन्हा एकदा photoshoot सुरु. 😁एवढा मोठा गोठलेला धबधबा या डोळ्यांनी स्वप्नात सुद्धा पाहिला नव्हता मग आता समोर असताना कसं आवरणार स्वतःला. प्रा. ने (उर्फ Basicवालीने😜) त्याच्या एका कोपऱ्यात चढायची धडपडपण करून बघितली. तिरंगा घेऊन group photo काढला. 

संध्याकाळी ५.४५ वाजता

आम्ही ठरवलेलं जास्तं नाही थांबायचं कारण परत ४ तास चालायचंय आणि जेवढं अंतर daylight मधे cover करता येईल तेवढं करायचं. ४.४५ वाजलेले. प्रत्येकजण आपापल्या speed ने निघाला. मला आता चालायला जास्तं त्रास होत होता😅. आणि एक कमी होता म्हणून कि काय दुसरा पण shoe थोडा थोडा लागायला लागला🙊. परत आम्ही दोघीच चाललेलो. ६ वाजले, अंधार पडला आणि मग सगळ्यांनी एकत्र चालायचं ठरलं. चादरवर night trek करत होतो आम्ही👻👻.






मस्तं चांदणं पडलेलं, दिवसा नाही दिसले तेवढे सुंदर दिसत होते डोंगर. चंद्रप्रकाशात! 😍वर काळंभोर आभाळ आणि खाली पांढराशुभ्र बर्फ.😍 नशीबवान होतो. सगळ्यांना असा अनुभव नाही मिळत. एका point ला तर कडेला चादरच नव्हती🙊, थोडं पाण्यातुन जावं लागलं आणि आम्हाला येताना असं काही केलेलं आठवत नव्हतं😛. सगळ्यांना प्रश्नं पडलेला आपण नक्की बरोबर चाललोय ना? 😂एव्हाना सगळ्यांकडचं पाणी संपलेलं आणि तहान तर लागलेली. मग काय, पिलो गप्पं दातांना कळ मारेल असं झंस्कारचं थंडगार पाणी😆. नंतर चालतोय, चालतोय, नुसतं चालतोच आहोत, संपेनाच. प्रा. ने मला विचारलं, आपल्या सह्याद्रीसारखा चकवा लागू शकतो का हिमालयात? 🤔नाही, असं काही नसेल म्हंटलं. 😪आता सगळेच दमले होते. असं झालेलं कधी एकदाचा camp नजरेस पडतोय. थोडं काही मिणमिणतं दिसलं कि वाटायचं पोहचलो बाबा😃, पण तो दुसराच camp असायचा😝. एकदाचा आमचा camp दिसला आणि काय सुखावले सगळेजण म्हणून सांगू😅. एकदम खुश. आणि का नसणार? १२ तास चालून पराक्रमच करून आलेलो तसा. 💪🏽💃 

आम्ही पोहचल्यावर मस्तं आरडाओरडा झाला,🗣 चित्र-विचित्र आवाज काढून झाले. चोSS चोSS ले झालं. दुसऱ्या Group च्या trekkers ना आश्चर्य आणि कौतुक वाटत होतं. नंतर जे tent मधे घुसलो ते घुसलोच😅. सगळ्यात आधी shoes काढले आणि पायाचं काय झालंय ते बघितलं🙊. उजवा तर मस्तं सुजलेला😂. आज सगळेच दमलेले त्यामुळे सगळ्यांना tent मधे आयता चहा आणून दिला गेला. चहा नंतर जेवण तयार होतंच. तेपण tent मधे आयतं मिळालं. रोटी, भाजी, भात, मुगाची आमटी आणि custard😋. आज काही दमशराज वगैरे शक्य नव्हतं😝 आणि tibb ला थंडीपण खूप होती. खूप म्हणजे खूप. (रात्रीतर -४० तापमान झालेलं) हात पाय घासून गरम केले आणि ओल्या sleeping bag मधे घुसलो. Tent मधूनच ओरडून सगळ्यांनी एकमेकांना Good Night केलं आणि भली मोठी Smile करत सगळे झोपी गेले.😁😴 

-क्रमशः-

प्रवासातले आणखी काही PHOTOS:

Tibb ला जाताना 

Tibb ला जाताना 

Tibb ला जाताना

Tibb ला जाताना 

एकीकडे चंद्र आणि एकीकडे सूर्य

गोठणाऱ्या तापमानात खळखळत वाहणारा ओढा

नेरकचा लाकडी पूल 

Add caption

परतीचा प्रवास

Chadar Trek एक स्वप्नं... भाग-5

Chadar Trek 

एक स्वप्नं... 

भाग-५

तिसरा दिवस:

५ फेब्रुवारी २०१७:  Shingra Koma ते Sumdo, ४.५ कि.मी, २ तास.

             आदल्या रात्री ९.३०-१० वाजताच गुल्ल झालेलो😴. बाहेर रात्रभर Heavy Snowfall चालू होता.😅 आम्हाला ६.३० ला जाग आली. बाहेर अक्षरशः पाण्याचा पाऊस पडतो ना, तसा आवाज येत होता. अर्थात हा पण पाऊसच आहे. पण तरीपण😛. Tent ची zip open केली आणि बाहेर बघितलं. आधी बाहेरूनच Video shoot केलं पण नंतर प्रा. सरळ बाहेरच गेली. ती एकटीच होती आधी बाहेर मग तिने सगळ्यांना 🗣️आवाज देऊन देऊन बाहेर यायला सांगितलं. मी आपलं Fleece ची layer ओली होईल म्हणून आतच बसले😛. बसल्या बसल्या सामान आवरलं. ती आवाज देत होती पण मी नाही गेले.😁

            तिने बाहेर ☃️Snow Man पण बनवला होता. ७.३० च्या दरम्यान जेव्हा Snowfall थांबला तेव्हा मी बाहेर निघाले. Olaf आठवला Frozen मधला त्याला बघून😁. फोटोशूट झालं आणि पुन्हा tent मध्ये आवरायला गेलो. ८.३० चहा-नाश्ता केला. नाश्त्याला शिरा चपाती होती😅. आम्ही जवळपास सगळं संपल्यावरच गेलो होतो. नाश्ता झाला, bottles, Thermos गरम पाण्याने भरून घेतल्या आणि आम्ही निघालो Tibb साठी. यावेळी सुजित मलानी माघारी चालले होते कारण त्यांची return flight होती. 

प्रा. आणि तिचा  SNOWMAN  

                ८.३० वाजता निघालो. आज जास्त चालायचंय हे माहित होतं😅. जवळपास १२-१४ किमी चालायचं होतं. यावेळी DSLR ची Bag आठवणीत check केली मोठ्या bag मधे आहे का ते😂. Snowfall परत सुरु झाला होता. २ तास चाललो,१०.३० ला एका campsite जवळ पोहोचलो. Sumdo, हीच ती जागा जी आदल्या दिवशी निसार ने अजून ३.३० तासावर आहे असं सांगून २ वाजताच camp set केलेला😒. तिथे एक Tibb वरून परत येणारा group भेटला. ते लोक सांगत होते Snowfall मुळे थोडी चादर change झालीये😓. काही ठिकाणी form नाही झालीये वगैरे, वगैरे. एकजण तर म्हणे दगडी पडतायत वरून😂. १०.३० वाजलेले आणि आमचा guide म्हंटला आपण इथेच थांबतोय. त्याची कारणं वेगळीच होती😑. त्यांनी लगेच camp set करायला सुद्धा घेतला. या निर्णयामुळे इकडे ज्यांची ८ ला flight होती त्यांचा trek पूर्ण होणार नव्हता. कारण त्यांना लगेच दुसऱ्या दिवशी लेहसाठी निघावं लागणार होतं. ते सगळे almost चिडलेच होते😫. त्यांचं म्हणनं होतं मग उद्या जाण्यापेक्षा आम्ही आताच परत जातो म्हणजे निदान लवकर जाऊन तेवढं लेह तरी फिरता येईल. पण पुन्हा तेच, अर्धे हो तर अर्धे नाही. शेवटी सगळेच थांबले.

Tent समोरचा View 

प्रा. आणि तिची  Snow Fairy

            snowfall ,थांबेपर्यंत वर एका डोंगराच्या आडोश्याला bags ठेऊन थांबलो. Snowfall मुळे पुढे नाही जायचंय असं सांगितलेलं पण एका तासाने snowfall पण बंद झालेला😅. पण इकडे already camp set झाला होता. १२ वाजलेत, आता दिवसभर काय करायचं? 🤔काल तरी खेळायला चांगली ऐसपैस जागा होती. आता काय?  काही नाही. १२.३० ला चहा Biscuit खाल्लं आणि जेवणाची वेळ होईपर्यंत photo-shoot, गाणी न लावताच नाचणे💃, बर्फाचे गोळे फेकून मारणे चालू होतं. 😂प्रा. ने snow मधे झोपून snow-fairy बनवली आणि मग मलापण नाही राहवलं. मज्जा आली👻. खूsssssप. पण हात नसल्यात जमा झालेले😝. नंतर प्रा. ने मला Ice Axe कशी वापरतात त्याबद्दल सांगितलं. सगळं झालं.Bags टाकून tent मधे आवरा आवर केली.

ICE AXE

२ वाजले. जेवण सुद्धा झालं. खिचडी भात होता. जेवून Bowl-Out (क्रिकेटचं Penalty Shootout) खेळायला सुरुवात केली😁. पुन्हा एकदा पंचांची भूमिका प्रा. ने बजावली (जड झालं ना थोडं?😜). अर्धा तास खेळलो पण कालसारखी मजा येईना, bore व्हायला लागलं.  आम्ही हा time pass करत असताना काही जण पुढे चादरवर walk ला गेले होते. 😅आम्हीपण कंटाळून walk ला गेलो. पुढे गेल्यावर कळलं कि आरामात आज पुढे जाऊ शकलो असतो. काहीच Problem नव्हता. असो. आम्ही मग I-Phone मध्ये snowball catch करताना live photos काढले. dive मारताना काढले. २ तास हे सगळं करून कंटाळलो😌. परत येऊन गप्प tent मधे बसलो.

Bowl Out खेळताना

Snowball Catch 

चहा नाश्ता झाला. अंधार पडला आणि सगळे campfire जवळ दमशराज खेळायला जमले. ती शेवटची रात्र होती ज्यात सगळेच एकत्र होते😁. कारण दुसऱ्या दिवशी ११ जण परत जाणार होते. खूपच मजा आली. specially "रंगून" 😝आणि "आज का MLA राम अवतार" ह्या movies च्या वेळी😝. रंगून ला तर  विचारूच नका. हसून हसून पार मेलो🤣. कारण राजेश "गु" 💩ची acting करून दाखवत होता 😂आणि त्याला मराठीतून काय बोलतात हे विचारत होता पण मला काय ते सांगता येईना. 😂मी शेवटपर्यंत "शी" च सांगितलं😝. नंतर बऱ्याच जणांनी तो "गु" वाला act बऱ्याच movies साठी Use केला😝. जेवणाची वेळ झाली. आज 😍noodles आणि चक्कं momos होते जेवणात आणि sweet dish शेवया😋. पुन्हा थोडा वेळ Socs सुकवले, खेळलो आणि सगळे झोपायला गेले. आधीच जागेची कमतरता आणि त्यात झोपताना sleeping bag ची chain लावणं म्हणजे कसरत होती😥. आणि त्यात snowfall मुळे त्या ओल्या झाल्या होत्या. तसंच ओल्या bag मधे झोपत होतो कालपासून😅. उद्या Tibb ला पोहचुन मग तिथून परत फिरायचं होतं. खरा trek tibb च्या पुढे नेरक च्या Frozen Waterfall ला गेल्या नंतर पूर्ण होतो पण Already Behind schedule असल्यामुळे तिथपर्यंत आम्हाला नेणारच नव्हते. 😅असो. सगळं आवरलं आणि गाणी लावून उद्याचं स्वप्नं बघत एकदाचं झोपलो. 😴

--क्रमशः--

दिवसभर केलेल्या Time-pass चे आणखी काही Photos 😅

Tent समोरचा View 

-----------